E Enjte, 10.21.2021, 04:13pm (GMT+1)

Ballina Linqe Stafi Kontakt
 
 
::| Fjala:       [Advance Search]  
 
Gjithë lajmet  
LAJMI I FUNDIT
OPINONE-EDITORIALE
ZVICRA
INTERVISTË-PRESS
SHQIPTARËT
LAJME NDËRKOMBËTARE
POLITIKË
DIASPORA NË ZVICËR DHE BOTË
PERSONAZH
ART KULTURË
DOSSIER
KËNDI I SHKRIMTARIT
HOLLYWOOD
AFORIZMA
GOSSIPE
SPORT
::| Newsletter
Emri juaj:
Emaili juaj:
 
 



 
OPINONE-EDITORIALE
 

RREZIKU I MADH ËSHTË EVROPA

Nga ROBERT J. SAMUELSON, Washington Post


E Martë, 08.09.2011, 07:22pm (GMT+1)

Evropa mund të mos jetë në gjendje për të shpëtuar veten. Shumë vende kanë tej mase borxhe. Rritja e saj ekonomike - e cila i ndihmon vendet t'i lajnë borxhet e tyre - është shumë e dobët. Dhe tregjet financiare nervoze duken gjithnjë e më të prirura të heqin qafe lidhjet e vendeve të rrezikuara. Ky është rrezik real për rimëkëmbjen ekonomike globale dhe të SHBA, duke lënë në hije zbritjen në renditje nga Standard & Poor të borxhit të Thesarit amerikan dhe rënien e ashpër të tregut të aksioneve të hënën.

Evropa paraqet rreth një të pestën e ekonomisë botërore dhe blen rreth një të katërtën e eksporteve amerikane. Ndërsa kriza e borxhit e Evropës ishte frenuar në disa vende të vogla, ato mund të shpëtohen; vendet e tjera evropiane dhanë kredi për zëvendësimin e kredive të mohuara nga tregjet kreditimit privat. Në vitin 2010, borxhet e qeverive greke, irlandeze dhe portugeze arritën në rreth 640 miliardë euro (rreth $ 910 miliardë), më pak se 7 për qind të borxhit 9,8 trilionë € të të gjithë anëtarëve të Bashkimit Evropian.

Me Spanjën, Italinë dhe ndoshta Francën tani nën sulmin financiar, situata ndryshon në mënyrë dramatike. Ka kombe më debitore dhe më shumë borxhe në rrezik. Në vitin 2010, borxhi i Italisë ishte 1,8 trilionë €; i Spanjës 639 miliardë euro dhe i Francës 1,6 trilionë euro. Por ka më pak vende që mund të mbështesin një shpëtim; dhe disa prej tyre kanë borxhe të rënda. Edhe raporti i borxhit të Gjermanisë ndaj prodhimit të brendshëm bruto (PBB), një masë e borxhit në raport me ekonominë e saj, ishte një goxha 83 për qind vitin e kaluar, ngjashëm me atë të Francës. (Ndryshim i madh midis Francës dhe Gjermanisë është se ekonomia e Gjermanisë po rritet më shpejt.)

Deri më tani, udhëheqësit e Evropës janë përpjekur të përballen me: Shpëtimin e Greqisë, e të tjerëve; shpresoj se rimëkëmbja ekonomike modeste dhe masat shtrënguese nga vendet debitore ta kurojnë krizën. Por kjo formulë ka arritur zgripet e saj.

Masat shtrënguese - shkurtimi i shpenzimeve, rritja e taksave - është ilaç standard ekonomik për vendet e mbytura në borxhe. Ai mund të punojë për vendet individuale apo edhe disa vende në një kohë. Por në qoftë se shumica e Europës përqafon kursimin, kjo logjikë kundërgodet. Ngadalësohet rritja ekonomike; recesioni mund të rishfaqet. Të ardhurat tatimore më të ulëta e bëjnë të vështirë për këto vende që t'i shlyjenë borxhevt e tyre. Siç del e qartë, kriza financiare e ushqen vetveten. Investitorët ua shesin obligacionet vendeve të dobëta, duke i rritur deri normat e interesit dhe duke e bërë barrën e tyre të borxhit më të rëndë.


Ky është përbindëshi që i është qepur tani Evropës. Javën e kaluar, normat 10-vjeçare italiane dhe bonot spanjolle tejkaluan 6 për qind, pothuajse katër pikë më lart se normat mbi 10-vjeçare gjermane. Ndërkohë, perspektiva për rritje ekonomike është përkeqësuar pa fitimet kompensuese në pjesën tjetër të botës që mund të rritin eksportet e Evropës.

Pra, Evropa tani përballet me një krizë që është njëkohësisht financiare, ekonomike, diplomatike, politike dhe sociale. "Modeli evropian" i mburrur i përfitimeve të mirëqenies bujare është duke i shkelur vazhdimisht premtimet e tij. Natyrisht, kjo është shumë e papëlqyeshme. Tensionet midis vendeve janë duke u përkeqësuar teksa të gjitha kërkojnë të zhvendosin fajin dhe shpenzimet tek të tjerët.


Evropa mund ta shpëtojë veten? Nëse jo, a mund ta shpëtojë dikush? Një sugjerim është një lidhje e përbashkët që do të lejojë vendet e dobëta për të ndarë aftësinë kredituese të Gjermanisë; por kjo do të thotë që Gjermania të garantojë borxhet e vendeve të tjera - një rol që gjermanët kanë gjasa për të refuzuar. Duket të jenë tri mundësi të tjera.


Së pari, Banka Qendrore Evropiane - Rezerva Federale e Evropës - të përpiqet për të stabilizuar tregjet financiare, duke blerë bono e kombeve tejet debitore. Janë blerë tashmë bonot greke, irlandeze dhe portugeze, tani janë duke u blerë bonot italiane dhe spanjolle. Po ku ndalon kjo? Banka Qendrore Evropiane është duke vepruar me gjysmë zemre, sepse ka frika se blerjet e tepruara të bonove ("e monedhizojnë" borxhin e qeverisë) do të lëshojnë një përmbytje inflacioniste të parave. Kjo qasje është duke u përballur nëpërmjet 2.0.

Së dyti, Fondi Monetar Ndërkombëtar organizon një paketë shpëtimi globale me vlerë triliona euro. Kombet debitore të Evropës mund të marrin hua me norma të ulëta me afat të gjatë. Sapo të jetë liruar nga presionet e borxheve, Evropa mund të ndjekë politika ekonomike më pro-rritjes. Por çdo paketë do të duhet të financohet kryesisht nga vendet me rezerva të mëdha të këmbimit, që do të thotë prodhues të naftës dhe - më e rëndësishmja - Kina, me rezerva 3,2 trilionë $.

Së treti, disa vende europiane mund të negociojnë ndryshimin e standardeve ose rishikimin e tyre. Sipërfaqësisht, kjo duket një zgjidhje. Por kjo do të krijonte probleme të tjera. Standarte do të shkaktojnë humbje të mëdha për bankat, kompanitë e sigurimeve dhe pensioneve. Shumë banka Evropiane mund të pësojnë kolaps nëse nuk shpëtohen. Kush do t'i shpëtonte ato? Besimi do të fundoset. Një recesion duket i pashmangshëm. Vendet në rënie do të kenë gjithashtu probleme të huamarrjes në të ardhmen.

Të gjitha këto mundësi të përfshijnë pasiguri të rëndësishme politike, ekonomike dhe teknike. Çfarë ndodh nëse kriza përhapet nga Italia në Belgjikë apo Francë? Kina do të mendojë shpëtimin e Evropës? Nëse e bën, a nuk do të ketë një transferim mahnitës të pushtetit gjeopolitike dhe prestigjit në Kinë. Mundet që BQE (ose Fed) të blejë sasi të pafund të obligacioneve të qeverisë, pa nxitur një ditë nxitur pritjet inflacioniste? Pyetjet që dalin në Evropë janë të tmerrshme për t'u menduar. Por ata nuk do të jenë së shpejti larg./Skënder Buçpapaj

--

The big danger is Europe

By Robert J. Samuelson, Published: August 8

Europe may no longer be able to save itself. Too many countries have too much debt. Its economic growth — which helps countries service their debts — is too feeble. And nervous financial markets seem increasingly prone to dump the bonds of vulnerable countries. This is the real risk to the global and U.S. economic recoveries, far overshadowing Standard & Poor’s downgrade of U.S. Treasury debt and Monday’s sharp stock market decline.

Europe represents about one-fifth of the world economy and buys about a quarter of American exports. While Europe’s debt crisis was confined to a few small countries, they could be rescued; other European countries supplied loans to substitute for the credit denied by private lending markets. In 2010, Greek, Irish and Portuguese government debt totaled about 640 billion euros (about $910 billion), less than 7 percent of the 9.8 trillion euros of debt of all members of the European Union.

With Spain, Italy and possibly France now under financial assault, the situation changes dramatically. There are more debtor nations and more debt at risk. In 2010, Italy’s debt was 1.8 trillion euros; Spain’s 639 billion euros; and France’s 1.6 trillion euros. But there are fewer countries that can support a rescue; and some of them have heavy debts. Even Germany’s ratio of debt to gross domestic product (GDP), a measure of debt in relation to its economy, was a hefty 83 percent last year, similar to France’s. (The big difference between France and Germany is that Germany’s economy is growing faster.)

Until now, Europe’s leaders have tried to muddle through: Rescue Greece, et al.; hope that modest economic recovery and limited austerity by debtor countries cure the crisis. But this formula is reaching its limits.

Austerity — spending cuts, tax increases — is standard economic medicine for overborrowed countries. It may work for individual countries or even a few countries at a time. But if most of Europe embraces austerity, the logic backfires. Economic growth slows; recession may reemerge. Lower tax revenue makes it harder for countries to service their debts. As this becomes obvious, the financial crisis feeds on itself. Investors sell the bonds of weak countries, sending up their interest rates and making the debt burden heavier.

This is the monster now stalking Europe. Last week, rates on 10-year Italian and Spanish bonds exceeded 6 percent, roughly four percentage points above rates on 10-year German bonds. Meanwhile, the outlook for economic growth is deteriorating without offsetting gains in the rest of the world that might boost Europe’s exports.

So Europe now faces a crisis that is at once financial, economic, diplomatic, political and social. The vaunted "European model" of generous welfare benefits is steadily reneging on its promises. Naturally, this is highly unpopular. Strains among countries are worsening as all seek to shift blame and costs to others.

Can Europe save itself? If not, will anyone? One suggestion is a common bond that would allow weak countries to share Germany’s credit rating; but this would have Germany guarantee other countries’ debts — a role Germans are likely to reject. There seem to be three other possibilities.

First, the European Central Bank — Europe’s Federal Reserve — tries to stabilize financial markets by buying the bonds of besieged debtor nations. It’s already bought Greek, Irish and Portuguese bonds; now it’s buying Italian and Spanish bonds. But where does this stop? The ECB is acting reluctantly, because it fears that excessive bond purchases ("monetizing" government debt) would unleash an inflationary flood of money. This approach is Muddling Through 2.0.

Second, the International Monetary Fund organizes a global rescue package worth trillions of euros. Europe’s debtor nations could borrow at low rates with long maturities. Once debt pressures were relieved, Europe could follow more pro-growth economic policies. But any package would have to be heavily financed by countries with huge foreign exchange reserves, meaning oil producers and — most importantly — China, with reserves of $3.2 trillion.

Third, some European nations could negotiate write-downs on their debts or default on them. Superficially, this seems a solution. But it would create other problems. Defaults would inflict huge losses on banks, insurance companies and pensions. Many European banks might collapse unless rescued. Who would rescue them? Confidence would plunge. A recession would seem unavoidable. Defaulting countries would also have trouble borrowing in the future.

All these possibilities involve momentous political, economic and technical uncertainties. What if the crisis spreads from Italy to Belgium or France? Would China contemplate bailing out Europe? If it did, there would be a stunning transfer of geopolitical power and prestige to China. Can the ECB (or the Fed) buy endless quantities of government bonds without someday fueling inflationary expectations? The questions swirling around Europe are terrible to contemplate. But they will not soon go away.

(http://www.washingtonpost.com)

www.voal-online.ch


Rating (Votes: )   
    Comments (0)        Dërgoja shokut        Printo


Other Articles:
EDITORIALET NUK LIDHEN ME FILLIM TË RI TË ED RAMËS- JANË REMINISHENCA,HISTORI E INERCI TË VJETRA -BASHA E DEBUNKERIZON BASHKINË, SI DO TË REAGOJË ED RAMA ?- Nga ELIDA BUÇPAPAJ (08.09.2011)
ALEANCA KUQEZI TA DËRGOJË NË GJYKATËN KUSHTETUESE LIGJIN ANTIKOMBËTAR TË REGJISTRIMIT TË POPULLSISËNga Prof. dr. ESHREF YMERI (08.07.2011)
LETËR E RRALLË QË TRONDITI DIKTATURËN KOMUNISTE (8 korrik 1978)!...ME ANE TE SAJ FADIL KOKOMANI, VANGJEL LEZHO IU KUNDERVUNE ENVER HOXHËS, PAS TYRE DHE XHELAL KOPRENCKANga SKIFTER KËLLIÇI (08.07.2011)
GËZIMET DHE HIDHËRIMET E RAMAZANITNga HESHAM A. HASSABALLA, New York Times (08.06.2011)
ANONIMËT - MODA E DITËS. DHE RRUGA DURRËS - PRISHTINËNga REXHEP SHAHU (08.06.2011)
DHUNIM KOMUNIST I KUJTESËS HISTORIKENga EDGAR FRASHËRI (08.06.2011)
IDENTITETI POLITIK SI PENGESËNga AFRIM KRASNIQI (08.05.2011)
KËSHTU DO TA NDIHMOJ TOKËN E GJYSHIT TIM DHE TË BABAIT TIMFjalimi i Presidentit të SHBA në Gana në korrik 2009 (Ribotim)Nga BARAK OBAMA (08.04.2011)
ZBUKURIMI I HERONJVE NË KOMPJUTERNga REXHEP SHAHU (08.04.2011)
REFLEKTIM MBI EMIGRANTËT: T'IU GARANTOHET MIKPRITJA DHE DINJITETI I POPUJVENga Dr. ALBAN DACI (08.04.2011)



 
::| Lajme të fundit
::| Kalendari
Tetor 2021  
D H M M E P S
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30
31            
 
::| Hot News
PËRMBYTJET NË SHQIPËRI - QEVERIA THOTË SE GJENDJA ËSHTË KRITIKE, KËRKON NDIHMË NGA BRUKSELI
ARVIZU - PRESIM QË DREJTËSIA SHQIPTARE TË DËNOJË TRAFIKANTËT E NJERËZVE
NATO NUK MUND TË NDIHMOJË NË KRIJIMIN E USHTRISË NË KOSOVË
GJERMANIA, FRANCA, BRITANIA E MADHE, HOLLANDA DHE DANIMARKA KUNDËR STATUSIT TË VENDIT KANDIDAT PËR SHQIPËRINË
THAÇI PARALAJMËRON ZGJEDHJEN E PRESIDENTIT GJATË JAVËS SË ARDHSHME
MISIONI MISHELËNga MICHELLE OBAMA, Newsweek
BABAI E NJEH MË MIRËNga THOMAS L. FRIEDMAN, New York Times
NATO dhe BE borxhlinj ndaj Kosovës ?Nga Elida Buçpapaj

 
VOAL
[Shko lart]